Corona legt de wereld (en ook het werk van GetOud) grotendeels stil. 70-plussers zijn een kwetsbare groep. We vragen hen hoe zij deze tijden beleven.  

Wouter

75, alleenstaand, afhankelijk van anderen

Dagelijks leven
Mijn leven ziet er niet veel anders uit, dan anders. Ik ben gewoon enorm beperkt in mijn bewegingsvrijheid, corona of geen corona. Volgende week ga ik misschien wel weer eens een stukje buiten lopen, want ik heb het gevoel dat ik helemaal dichtgegroeid ben de laatste dagen. Afgelopen woensdag had ik nog een afspraak in het ziekenhuis, ben gegaan, maar wel voor Jan Lul. Ik had gewoon eerst even in mijn brievenbus moeten kijken, want daar bleek een afzegbrief in te liggen. Meestal sturen ze een email, maar nu dus een brief. Verder heb ik voorlopig nog niet veel hinder van de crisis ondervonden. In de winkels was tijdelijk het een en ander niet verkrijgbaar, maar als er een run op iets is, heb ik altijd het nakijken. Inmiddels ben ik daarop voorbereid. Ik heb zoveel koffie besteld bij Koffievoordeel dat ik maanden vooruit kan. Helaas werden mijn online boodschappen bij de Jumbo niet geaccepteerd, maar toen kwam er een belletje van mijn buurman of hij boodschappen mee kon nemen, nou dat was uit de hemel gegrepen.

Angst
Ik zie het hier nog niet zo hopeloos worden als in New York of Italië. Als je maar voldoende afstand houdt, zie ik het wel langzaam wegglijden. Waar ik wel even van schrok was het 16-jarige, kerngezonde meisje in de buurt van Parijs. Ze mankeerde niets, begon te sputteren en te stotteren, werd opgenomen en overleed. Dan lees je iets verder in de krant over een vrouw van 95 in Italië die uit het ziekenhuis is ontslagen. Dat is de omgekeerde wereld.

Nou ja, ik heb toch ook wel een beetje angst. Voorheen niet, toen dacht ik longen te hebben als de beste en rookte me te barsten. Maar nu heb ik te horen gekregen dat ik hartpatiënt ben en nu is het toch anders. Als ik nu corona krijg, dan wordt het toch link en daar komt bij dat mijn leeftijd ook link is. Maar ja, als je het krijgt weet je ook niet in welke mate je het krijgt. Youp van ’t Hek kreeg het en is inmiddels ook weer thuis.

Eerste gevolgen corona
Ik heb zeker de eerste gevolgen van corona al ondervonden: mijn financiële situatie. Alle beurzen zijn in elkaar gestort en ik dacht: ‘Zo’n vaart zal het wel niet lopen.’ En toen was ik net te laat met verkopen. Helemaal verkeerd gegokt natuurlijk, ik gok altijd verkeerd in mijn leven. Ik heb pensioen hoor, mij hoor je niet klagen, ik kom mijn dag wel door. En over dat geld dat als brandhout verloren is gegaan, maak ik me ook geen zorgen, want ik wilde toch niets kopen. Er zijn behoorlijk wat mensen die het wel echt voor hun kiezen krijgen. Neem mijn schoonmaakster, mijn lichtpuntje in de week. Ze werkt op de Haagse Markt, maar niet in de levensmiddelenhandel, dus haar kraam is gesloten. Ze heeft nu gesolliciteerd in de zorg. Ik hoop dat dat wat wordt.

Positief
Van vervelen is geen sprake ik heb nog zoveel dingen liggen om te doen, daar kom ik tot nu toe ook niet doorheen. Dan kan ik maar beter alles opschuiven, een glaasje nemen en denken: ‘Ik geloof het verder wel.’ Eigenlijk heb ik veel te veel aan mijn hoofd en daar kom ik ook niet uit. Ik weet niet wat het is, jongeren vatten het allemaal zo makkelijk op. Daar blijft alles beter hangen, maar de laatste jaren lukt dat mij niet meer. Nu ook weer zit ik met een iPhone te kloten, dan denk ik: ‘Waar ben ik nu weer mee bezig?’ Ik ben blij dat ik een buurman heb die me altijd helpt. Dat is positief!